Голема студија покажува дека екоанксиозноста значително влијае врз животот на многу тинејџери, особено кај оние од миноризирани групи, и тоа во училиште и во секојдневното функционирање.
Екоанксиозноста е термин за стресот што луѓето го чувствуваат поради климатските промени и еколошките закани. Но, нејзините ефекти врз менталното здравје на младите сè уште не се целосно разјаснети.
Меѓународен истражувачки тим анкетирал повеќе од 10.000 средношколци во Австралија. Тинејџерите одговарале на прашалници за нивото на екоанксиозност, како и за позитивни аспекти на благосостојбата (задоволство од животот, среќа, отпорност) и негативни состојби (осаменост, анксиозност, депресија). Биле земени предвид и пол, образованието на родителите, јазикот во домот и присуство на попреченост.
Студијата ги анализирала четири димензии: емоционални симптоми (неможност да се контролира грижата), руминaција (постојано размислување за еколошки загуби), бихејвиорални симптоми (пречки во учење и работа) и анксиозност поради лична одговорност.
Најсилен ефект имале бихејвиоралните симптоми – односно нарушувањето на секојдневните обврски. Учениците со проблеми со концентрација и училишни задачи имале пониско задоволство од животот и повисоки нивоа на депресија, анксиозност и осаменост.
Екоанксиозноста била почеста кај небинарни ученици, кај оние чии родители немаат високо образование и кај млади со попреченост. Истражувачите тоа го објаснуваат со наталожени структурни ранливости – помалку ресурси, стабилност и поддршка.
Експертите препорачуваат екоанксиозноста да се нормализира како легитимна реакција, да се создадат безбедни простори за разговор и учење стратегии за справување со стресот, како и поголема поддршка за ранливите групи. Климатската криза, велат тие, треба да се третира како прашање на јавно здравје, а не само политика.
Извор: Université de Montréal
Фото: Freepik
