Конкурс#Средношколско

Младински образовен форум, Коалиција на младински организации СЕГА и Првата детска амбасада во светот „МЕЃАШИ“ објавуваат повик за текстови, фотографии и илустрации на теми поврзани со средношколско учество и средношколско организирање.

Право на учество имаат средношколците кои своите идеи на оваа тема можат да ги преточат во авторски текст (не подолг од 300 збора), фотографија, илустрација или видео. Краен рок за испраќање е 15 декември, а како ќе ни стигнуваат вашите дела, така ќе ги објавуваме на Радио МОФ, со реден број кој подоцна ќе служи за гласање, а во рубриката Конкурс#Средношколско.

За најдобрите три следуваат награди, односно, за прво место таблет [Tablet PC Lenovo Tab2 A10-30L 4G] , за второ smart watch [Smart watch phone 1.54″ LDK V10 Gold] и за трето место Bluetooth звучник [Speaker 1.0 Bluetooth Philips BT25G Black/Red] . За најдобрите ќе одлучат вашите гласовите и жири комисијата составена од по еден претставник на организациите што стојат зад конкурсот.

Пристигнатите дела од средношколците на конкурсот ги објавуваме во продолжение:

#5  Кога одлучуваме за нешто, одлучуваме сите заедно како одделение

Јас како ученик и претседател во моето одделение би сакал да се воведе нов ред во училиштето, како на пример училишен ред или бон-тон кон учениците и професорите. Сите ученици до мене и околу мене да го сменат начинот на однесување и да работиме прописно како сите други. Хигиената е најголемото богатство за нашето здравје. Тоа значи дека исто така треба да се промени однесувањето кон одржување на хигиената, односно што повеќе ученици да ја одржуваме чистотата во нашето училиште и нашето одделение и да се организираат повеќе акции за чистење на училиштето и училишниот двор.

Нашето средношколско организирање е многу подобро одколку што било, но мислам дека треба и може да биде подобро. Учениците и професорите се организираат според тоа во зависност каква работа извршуваат. Учениците се организирани според начинот на работа која им е зададена од страна на професорите на часот. Јас во моето одделение ги организирам едни од најубавите и најинтересните групи за работа во целото училиште. Сите ни завидуваа. Токму поради некој од овие причини станав претседател на одделението. Сите ученици беа задоволни од мене. Доколку имаме некоја хумана потреба за донации кон некој ученик која му е потребна парична помош, веднаш се организираме и помагаме најмногу што можеме. Организираме претстави, натпревари (фудбал,ракомет,кошарка,одбојка и др.). Би сакал да се воведе уште многу подобра организација, но со тек на време ќе се организираме уште на многу повисоко ниво.

Моето право на одлучување е секогаш достапно поради тоа што сум претседател на одделението. Но, иако сум претседател јас секогаш собирам идеја од другите ученици. Кога одлучуваме за нешто, одлучуваме сите заедно како одделение, јас мислам дека вака би било најдобро да донесуваме одлука за нешто сите заедно.

Никола Гиевски од „Васил Антевски Дрен“ – Скопје

#4 За нашата иднина одлучуваме ние

Школството во светот постојано се развива, но кај нас ништо не се менува. Во училишните клупи секојдневно гледаме ученици кои не се заинтересирани за она што мораат да го слушаат.

Како и секој човек и ние средношколците имаме идеи за нашата иднина,но секој од нас е преоптеретен со нешта кои не го интересираат. Во училиштето секојдневно поминуваме по седум часа учејќи тринаесет предмет. Зошто? Јас како млада личност сакам да имам слободно време, сакам да уживам во моите години.

Токму поради тоа го замислувам школството многу поразлично. Секој ученик се чувствува ненаспан, уморен затоа би сакала училишните часови да започнуваат подоцна. Секој ученик би имал можност да присуствува на едно часовно предавање при што би имал три задолжителни предмети: македонски јазик, математика и еден странски јазик и два предмети кои ние самите би ѓи избрале. Секој би сакал да го избере она што ќе го учи. Училниците не би биле она што се денес, а исто така и бројот на ученици. Местата за учење би наликувале на големи предавални во кои ќе може да собере голем број на ученици. Кој не би го слушал она што го интересира?

 Убедена сум дека никој не би се побунил доколку се што сака му е на дланка и се што несака е далеку од него. Сепак за нашата иднина одлучуваме ние.

Розита Ракиќ

#3 Средношколско организирање

Голем дел од средношколците во Република Македонија се амбициозни, паметни и перспективни личности, кои го почитуваат процесот на едукација и сакаат да стекнуваат нови знаења и искуства. Тие ја сфаќаат важноста на квалитетното образование и имаат желба за постојано и постепено подобрување на моменталниот образовен систем. За жал, ставовите, мислењата и предлозите на учениците често не се земани предвид кога се работи на нови образовни политики, проекти, активности и слично.
Моментално, формата на средношколско организирањештосе практикува во моето училиште (гимназијата „Орце Николов“ – Скопје) е Училишната заедница, составена од претседателите на сите класови и претседател, потпретседател и секретар на самата заедница.
Важно е да се напомене дека единствената причина поради која воопшто функционира заедницата, веќе втора година по ред, сме ние, активните ученици кои сме заинтересирани за вклучување во активностите во училиштето кои нè засегаат. Дури и во едно од најдобрите училишта во државата сме приморани постојано да се бориме за нејзиниот опстанок. Единствено нешто за кое полесно добиваме дозвола од стручната служба на училиштето е самостојна организација на забави и воннаставни активности.
Според мене, Училишната заедница треба да е едно од главните тела на секое училиште, регулирано и определено со закон. Треба да биде орган преку кој учениците ќе може да ги искажат сите пофалби, поплаки, барања и проблеми, и притоа тие да бидат испочитувани и решени заедно со стручната служба или професорите.
Наместо да се фокусираме само на предновогодишни забави и свирки, да се насочиме и кон организирањеработилници и слични едукативни проекти, како и кон заедничко решавање на проблемите со кои се соочуваме во нашето образование. Размислувањата на средношколците треба да се сфаќаат сериозно и учениците да имаат реален удел при одлучување за прашањаташто ги засегаат. За да се постигне ова, потребна е функционална училишна заедница во секое средно училиште.

Весела Трајкоска

#2 Што би смениле во вашето училиште

Училиштето не треба да е само обична зграда полна со луѓе чија мотивација да се тука е дека се мора. Училиштето треба да е место каде се градат вештини, каде се поттикнува секоја млада личност да се идентификува, индивидуализира и изгради ѕидови од самодоверба.  Секогаш треба да засени потребата да се изгради личност со свој став отколку да се остави учениката сама на себе да пронајде што нуди самата ученичка.

Училиштето каде јас ги поминав претходните три и пол години никогаш не беше дел од личноста која ја градам сама за себе. Беше место каде што одев и слушав и кукавички никогаш не превземав иницијатива да го сменам тоа. Чудно е како врви целото ова време, лежиме во неговите прегратки а никогаш не гледаме дека ако не преземеме ништо ние, ништо и нема да се смени. Времето трча напред а ние трчаме по него заглавени во банални дела, и потоа се жалиме дека не одминало времето бескорисно.
Од оваа помисла и дојде тој елан, не сакам повеќе да размислувам што би сменила и како би сменила, да зборувам за целата оваа моќ константно и тоа да останат само зборови. Станувам од мојата училишна клупа, во школо каде нема никаков ред и никаква активност и марширам да го сменам тоа.

Ресурси постојат насекаде, можности насекаде доколку се потрудиш да ги побараш. Постојат и ученици со иста помисла како мене, кои сакаат во училиштето да постои ученичко тело кое ќе ги тера учениците да градат вештини за кариерен развој и за лидерство, и да ги градат овие вештини во нивното училиште. Ученици кои ќе поттикнат други ученици да градат, да творат и да направат место спремно да ја поткрепи љубопитнста на следните генерации.
Смената која му проследи на моето училиштетреба да е поттикната од учениците за учениците.

Јована Ѓерасимоска

#1 Средните државни училишта во Република Македонија

Јас како ученичка во гимназија не верувам дека во другите средни училишта е многу различно од моето. Образованието се соочува со вистински проблеми и тоа треба да се смени, но на подобро овој пат.

Ние како ученици во нашата држава немаме првенствени услови за работа. Тоа посебно доаѓа до израз во зимските денови од кои повеќето се со врнежи од дожд и плафоните во некои училници пропуштаат вода.
Училишниот систем се потпира повеќе на професорите отколку на самите учениците што се причина за постоење на училиштето. Имавме средношколски пленум што не беше многу функционален. Сега имаме
обид за формирање на училишен парламент за да дојдеме повеќе до израз и да имаме удел во одлучувањата кои нас најмногу не засегаат.

Првенствено сме жртви на лош училишен кадар. Некои професори стресот стекнат надвор од училиштето го истураат врз учениците, што е непрофесионално. Така да првин би предложила да има посоодветен кадар кој знае како да се справи со адолесценти. Простор и разбирање за предлози од учениците кои имаат некој проблем. Најмногу од се’ е пожелно подобрување во наставата, било каква промена што нема да ги
направи четириесет и петте минути да траат како цел век. Ова е начинот да се допре до учениците, да се заинтересираат и да покажат подобри резултати по секој предмет. И како последен предлог би сакала
професорите да го почитуваат кодексот на однесување како што бараат од нас да биде почитуван.

Во кратки црти ова е состојбата прилично во секое државно средно училиште. И не може да се очекува од нас некој подобар резултат во учење кога првенствено немаме волја ниту да одиме на училиште.

Катерина Ивановска